فرهنگ و هنر

تانیا جوهری سکوت خود را شکست

تانیا جوهری پس از یک سکوت طولانی دهانش را باز کرد. او از وضعیت فعلی خود گفت، به گذشته نگاه کرد و از دلتنگی اش برای بازی در نمایش «باغ آلبالو» گفت.

در دهه اخیر کمتر تانیا جوهاری را دیده ایم. او بیش از یک دهه است که فعالیت هنری نداشته است و به عنوان سخنران یا شرکت کننده در برنامه ها، کمتر از رسانه ها در مجامع هنری حضور دارد، اما کسانی که در دو دهه گذشته رویدادهای هنری را دنبال کرده اند. پس زمینه فوق العاده او را خوب به خاطر بسپار همین پیشینه بود که باعث شد انجمن بازیگران تئاتر در هفدهمین نشست خود که با عنوان «شب بازیگر» برگزار می شود، از این چهره هنری در کنار محمد ساربان، دیگر بازیگر پیشکسوت سینما تجلیل کند.

این سالگرد که شنبه 24 اردیبهشت برگزار می شود بهانه خوبی بود تا تانیا جوهری سکوت طولانی خود را بشکند و دقایقی با ما صحبت کند.

وی در گفت وگو با امروزنگار با ابراز نگرانی از تئاتر، برای بازگشت تئاتر ایران به روزگار خود دعا کرد.

آنچه در پیش است حاصل گفتگوی نه چندان طولانی ما با این هنرمند است. بازیگر قدیمی که با مهربانی و حوصله با ما صحبت کرد.

او دختر جوانی بود که پدرش در گروه تئاتر «آناهیتا» به سرپرستی مهین و مصطفی اسکویی حضور داشت. پدرش او را به پشت صحنه تئاترها برد و در نوجوانی اشتیاق به هنر در دختر ایجاد کرد. او دوست داشت روی صحنه برود و با تماشاگران تجربه کند.

پس از فارغ التحصیلی دو تن از دوستان صمیمی پدرش زنده یاد محمدعلی کشاورز و اسماعیل سنگله او را برای بازی در نمایشی دعوت کردند و دختر جوان به دفتر تئاتر رفت و به گروه جوان به سرپرستی اسماعیل سنگله پیوست.

جوهری درباره اولین سال های حضورش در تئاتر می گوید: در آن زمان هنرمندان تئاتر به صورت گروهی در اداره تئاتر فعالیت می کردند. هر گروه در سال دو نمایش اجرا می کرد و من در گروه تئاتر جوان بودم.

دختر جوان که علاقه زیادی به مطالعه کتاب و نمایشنامه داشت، با دیدن نتیجه تحصیل، در کنکور دانشکده هنرهای زیبا قبول شد. وی همچنین از شاگردانی بود که در دوران طلایی دانشکده تئاتر را نزد اساتیدی چون دکتر محمد کوثر، حسین پرورش، دکتر علی رفیعی، زنده یاد حمید سمندریان و… آموخت.

در همان دانشکده با دکتر رفیعی آشنا شد و در اولین نمایشی بود که رفیعی پس از بازگشت به ایران در تئاتر شهر روی صحنه برد. نمایشنامه درخشان «خاطرات و کابوس‌های در لباس از زندگی و مرگ میرزاتقی خان فراهانی» و به دنبال آن این همکاری در نمایش‌های دیگری مانند «آنتیگون»، «سبک و درخواست در ته دیوار. شهر» و آخرین همکاری در نمایشنامه یادبود سالهای شنی.

جوهری که در آن سال ها بسیار فعال بود و خستگی ناپذیر کار می کرد، همزمان در گروه تئاتر و دانشکده هنرهای زیبا، می گوید: «در طول دوران حرفه ای ام بیشتر اوقات کار کردم و با بسیاری از کارگردانان بزرگ آن زمان همکاری کردم. . با آقایان دکتر علی رفیعی، اسماعیل سنگله، اکبر زنجانپور، هادی مرزبان و … همکاری های زیادی داشته ام.

برای بازیگری که طعم شیرین بودن روی صحنه و نفس کشیدن با تماشاگر را چشیده است، کار آسانی نیست. جوهری می گوید: «دلم برای وحشت کلام تنگ شده است (آخرین لحظه نمایش که بازیگران جلوی تماشاگران روی صحنه می روند و تماشاگر سعی می کند آنها را رام کند). می خواهم این لحظه را دوباره با تعظیم در مقابل تماشاگران تجربه کنم. “دلم برایش تنگ شده است.”

تانیا جوهری سکوت خود را شکست

او همه نقش‌هایی را که بازی کرده است دوست دارد و نمی‌تواند نقش خاصی را به‌عنوان پرتقاضا نام برد: «در هر یک از نقش‌ها، ابعادی از زندگی انسان را پیدا کردم. به همین دلیل است که همه

من برنامه هایم را دوست دارم پیدا کردن ابعاد مختلف انسان و ارائه آنها روی صحنه بسیار شیرین است. »

اما هر بازیگری هر چقدر هم که موفق باشد پشیمانی خاصی دارد. نمایشنامه هایی که فرصت بازی در آنها وجود ندارد و تانیا جوهری نیز از این قاعده مستثنی نیست: و من هنوز آن را احساس می کنم. »

اگرچه او کمتر تئاتر می بیند، اما از وضعیت فعلی غافل نیست: «می خواهم تئاتر دوباره زنده شود. خیلی وقت است که از تئاتر ایران چیزی نشنیده ام. من می خواهم تئاتر مثل زمان ما اوج بگیرد. البته می دانم که این روزها شرایط اقتصادی بسیار سخت است. وقتی حمایت مالی قوی نداشته باشید، وقتی اجاره بها ارزش رفتن به تئاتر را ندارد، کار کردن بسیار سخت می شود. البته زمان ما بود. تئاتر نتوانست به ما کمک مالی کند. اما خود تئاتر رونق گرفت. سی شب بازی کردیم و هر شب سالن پر بود. گاهی در اجراهای پایانی تماشاگران به داخل سالن می آمدند و گاهی حتی شیشه های سالن شکسته می شد و تماشاگران برای تماشای نمایش روی زمین، روی پله ها می نشستند. علاقه آنها به دیدن تئاتر کم شده و عشق ما به آن در بی پولی نمود پیدا می کند، اما الان شرایط سخت شده است، جوانان با عشق به تئاتر می آیند اما بسیاری از آنها پشیمان می شوند.

جوهری مدت هاست که نه تنها در تئاتر بلکه در سینما و تلویزیون نیز غایب بوده است. او دلیل آن را اینقدر توضیح می دهد: آخرین فیلم من فیلم شیش و بش به کارگردانی آقای گودرزی بود که نزدیک به 12 سال است که کار نکرده ام. ، حتماً تعدادی جوان هستند. ما اغلب می بینیم که جوانان طوری به ما نگاه می کنند که انگار حقشان از ما سلب شده است یا به ما به عنوان فردی نگاه می کنند که کارشان را انجام می دهد وقتی انجام می دهد کار کردن در آن خوشایند نیست. علاوه بر این، برخی از جوانان وارد عرصه بازیگری شده‌اند که دانش کافی و مناسبی از این حرفه ندارند، بدون دانش و تجربه، بدون مطالعه و تمرین کار می‌کنند، بنابراین ترجیح می‌دهم در خانه بمانم تا با غریبه‌ها کار کنم. مطمئناً من را نمی‌شناسد. روپیه بسیار خوب است، اما وضعیت به این شکل عادی است.”

او که حتی قبل از کرونا هم در جلسات هنری شرکت نمی کرد، گفت: واقعیت این است که من به مراسم های زیادی دعوت می شوم، اما جایی نمی روم و بیشتر در خانه هستم. دخترم می گوید آنقدر پیش نمی روی که مردم فراموش کنند آنجا هستی. الان هم چون یک مراسم تئاتری بود قبول کردم شرکت کنم.»

جوهری نه تنها به مطالعه و مطالعه علاقه دارد، بلکه مدتی است که زندگی نامه خود را می نویسد و می نویسد: «گاهی به گذشته فکر می کنم و گاهی می نویسم. می خواستم سرنوشتم را بنویسم. یه راهی رفتم ولی احساس کردم این روزها تو این عصر تکنولوژی هیچکس حوصله خوندن سرنوشت بازیگر رو نداره برای همین گذاشتمش کنار. “اما نمی دانم. شاید دوباره شروع به نوشتن کردم و سعی کردم آن را تمام کنم.”

تنها توصیه این بازیگر سابق به جوانان علاقه مند به بازیگری، مطالعه و کتابخوانی این است: «می دانم کتاب گران شده است. اما جوانان می توانند از کتابخانه یا از دوستانشان کتاب امانت بگیرند. به ویژه خواندن یک نمایشنامه به آینده کاری افراد کمک زیادی می کند. از ابتدای علاقه ام مدام کتاب می خواندم و از آنها عکس می گرفتم و تاریخ خواندن هر کتاب را یادداشت می کردم. این خواندن ها بعدها باعث شد در کنکور دانشکده هنرهای زیبا شرکت کنم. هر چه کودکان خردسال بیشتر بخوانند، بهتر است. حتی اگر نمی توانند کتاب بخرند، می توانند امانت بگیرند، به شرطی که پس از مطالعه کتاب ها را پس دهند!

آخرین قسمت صحبت ما این است که نسل ما نتوانسته چند بازیگر بزرگ کشورمان را روی صحنه ببیند و تانیا جوهری با خنده می گوید: خدایا چه دیدی شاید بتوانم تئاتر بازی کنم. از نو. “همه چیز ممکن است!”

تانیا جوهری فردا شنبه 24 اردیبهشت ماه در مراسم «شب بازیگر» به همت انجمن بازیگران تئاتر در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر با همراهی محمد ساربان یکی دیگر از با تجربه ها و دو تن از آنها تجلیل می شود. بازیگران دیگر

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا