فرهنگ و هنر

زنانِ نویسنده پرفروش – امروزنگار

محمود فتوحی ویژگی های داستان نویسی زنان را مطرح می کند و معتقد است کتاب های زنانه در ایران در سال های اخیر بسیار بهتر از کتاب های مردانه فروش رفته است. وی خاطرنشان می کند: «رواج روزافزون اندیشه های فمینیستی و تعداد زیاد رمان نویسان زن در مقایسه با مردان در ایران یکی از عوامل اصلی فروش بالای رمان های زنانه است و سبک ساده شده نمی تواند عامل تعیین کننده ای باشد».

به گزارش امروزنگار، این استاد زبان و ادبیات فارسی در کتاب «سبک‌شناسی (نظریه‌ها، رویکردها و روش‌ها)» (سخن، تهران، 1390)، در جنبه های داستان سرایی زنان با مقدمه «سی سال ادبیات معاصر زنان فارسی زبان در ادبیات داستانی پیشرفت چشمگیری داشته است. بنابراین اگر بخواهیم ادبیات زنانه و زنانه فارسی را مطالعه کنیم، باید بیش از هر گونه ادبیات دیگری بر نوشتن تمرکز کنیم. زنان پارسی را از دو جنبه می توان بررسی کرد، یکی از نظر فرم و دیگری از نظر محتوای روایی و مضمون.» او به پرسش فرم می پردازد و می نویسد: «زنان ایرانی در گذشته مجموعه بزرگی از ادبیات زنانه را منتشر کرده اند. دو دهه است که زنان ایرانی شکل ادبی جدیدی به نام شکل زنانه ایجاد نکرده اند. شرایط اجتماعی جدید در ایران به رمان نویسان زن اجازه می دهد تا توجه بیشتری داشته باشند. در مورد “چه بنویسم” یا “چگونه بنویسم”. اگر این اشتیاق به نویسندگی زنانه که از میل به شکستن موانع و بازگویی امیال سرکوب شده سرچشمه می گیرد، شکلی هنری به خود نگیرد، نویسندگی زنانه از صفر و در حد روزنامه و دفتر خاطرات نخواهد بود. به خصوص اگر تعداد نوشته های او آنقدر زیاد شود که در سبک و فرم نوشته ها تنوعی وجود نداشته باشد، از میراث نویسندگی زنان ایرانی، اثر ادبی ماندگار وارد عرصه تاریخ ادبی نخواهد شد.

در حال حاضر مضمون و محتواست که ادبیات زنانه فارسی را از ادبیات مردانه جدا می کند، نه زبان، تکنیک و فرم. به عنوان مثال منیرو روانی پور که با مهارت به سبک رئالیسم جادویی می نویسد و در آثار خود فضای جنوب (بوشهر)، آیینه های قومی و فرهنگ رایج و جنبه های زبان محلی (ضرب المثل ها، لهجه ها و لحن جنوبی) را به تصویر می کشد. متفاوت از نویسندگان مرد جنوبی. او فقط به دلیل جایگاه ویژه ای که در مسائل زنان دارد، یک فمینیست در نظر گرفته نمی شود.

او در ادامه به ساده بودن داستان نویسی زنان می گوید: «شیوه نگارش زنان معمولاً ساده و مصنوعی است. زیرا آنچه گفته می شود مهمتر از نحوه گفتن است. سبک‌های مصنوعی و ترکیبی با جملات طولانی و انتخاب دشوار واژه‌های رایج در تاریخ‌نگاری، منشی‌نویسی و وقایع نگاری درباره ایران، ارتباط مستقیمی با قدرت و اراده مردان مستبد داشت. اگر نوشتار معتبر را صنعتی، پیچیده و فراگیر بدانیم، در تضاد با نوشتار ساده و بدون تغییر زنانه است که مستقیماً با جزئیات زندگی روزمره مرتبط است.

فروش کتاب های زنانه در ایران در سال های اخیر بسیار بهتر از کتاب های مردانه است. برخی از منتقدان این امر را ناشی از نوشتار ساده و سبک معقول زنان می دانند. زنان از روش هایی استفاده می کنند که مستقیماً مخاطب را مخاطب قرار می دهد. البته نباید فراموش کرد که تقاضای روزافزون برای افکار فمینیستی و تعداد زیاد رمان نویسان زن در مقایسه با مردان در ایران یکی از عوامل اصلی فروش بالای رمان های زنانه است و نمی توان سبک آن را ساده کرد. عامل تعیین کننده.”

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا