فرهنگ و هنر

کارنامه یک‌ساله دولت از دید اهالی سینما و تئاتر

حدود یک سال از روی کار آمدن دولت سیزدهم می گذرد. البته زمان زیادی برای بررسی کارنامه دولت نیست، اما در این بازه زمانی می توان بخشی از رویکرد دولت را تحلیل کرد. گروه سینما و تئاتر امروزنگار همزمان با هفته دولت با تعدادی از بازیگران این دو حوزه گفت وگو کرد تا خلاصه ترین پاسخ ها را درباره مهم ترین نقاط قوت و ضعف دولت در یک سال گذشته ارائه کند.

در این میان برخی از هنرمندان ترجیح دادند دیدگاه های خود را در رسانه ها منتشر نکنند. برخی گفتند قبلا توصیه ها و تذکرات خود را در گفت و گوهای شفاهی با مدیران در سطوح مختلف توضیح داده اند، اما به نظر می رسد به آنها گوش داده نشده است. برخی دیگر پاسخی ندادند و گفتند ما را ببخش. دیدگاه هایی که پیش روی شماست، دیدگاه برخی از هنرمندان سینما و تئاتر است که طبیعتاً دیدگاه هنرمندان این دو حوزه نیست.

سید جمال ساداتیان – تهیه کنندهوی در پاسخ به سوال امروزنگار مبنی بر اینکه در حوزه فرهنگی دولت سیزدهم چه نکات مثبت و منفی وجود دارد و چه توصیه هایی برای آینده دارند، با بیان اینکه حتی اگر شرایط خاصی در میان باشد، مدیران فرهنگی و هنری باید با تذکرات فضا را تلطیف کنند. و اطمینان خاطر گفت: در حوزه فرهنگ روش هایی مانند تهدید جواب نمی دهد. من فضای فعلی را مثل روزهای اول انقلاب می بینم که اکثراً افراد کم تجربه را سر کار می آوریم و بعد اصرار می کنیم که آنچه می گوییم درست است و هر کاری را می توان به دستور انجام داد. این رویه در حزب کمونیست روسیه و چین وجود نداشت و از آنجایی که در مدیریت خود تجدید نظر کردند تا کشور را به صورت علمی اداره کنند، اتفاقات خوبی در کشورشان افتاد، اما وقتی دستور داده شد و منفی عمل شد، نتیجه را هم دیدیم، بنابراین بیشتر . در هر صورت، من معتقدم که بهتر است از تاریخ درس بگیریم.

اجرای یک سال دولت از نگاه اهالی سینما و تئاتر

وی افزود: از قدیم گفته اند که پیشگیری بهتر از درمان است و بر اساس این توصیه می توان خیلی چیزها را پیگیری کرد. مثلاً در مناطق محروم می بینیم که وسایل تفریحی برای مردم وجود ندارد، اغلب جرایم اجتماعی بیشتر می شود و این جرایم هزینه های مادی و معنوی زیادی را به دنبال دارد، مثلاً دخالت پلیس و قوه قضائیه و ایجاد مزاحمت. عموم. محیط خانواده و جامعه اگر موضوع سرگرمی کمی جامع تر تعریف شود بهتر است. باید برنامه های اجتماعی را در جامعه تزریق کنیم تا هرکس به سلیقه خود انتخاب کند و دولت برای پرکردن اوقات فراغت مردم برنامه ریزی کند. اکنون ساده ترین برنامه هایی که می توان در این راه استفاده کرد، برنامه های هنری مانند سینما، تئاتر و موسیقی است. در این میان سینما جامع ترین است و خانواده ها و جوانان معمولا مکانی را برای تفریح ​​انتخاب می کنند و سینما جزو اولویت هایشان است. البته به طور کلی هنر بسیار فراگیر است و نباید آنقدر سرکوب شود که کارکرد عمومی آن انکار شود. اگر به نظر می رسد تلاش برای از دست دادن سینما کارکرد خود را از دست بدهد. باید فراموش کنیم که برخورد سنگین با حوزه هنری مخرب است و باید اجازه دهیم آثار متفاوتی برای سلایق مختلف تولید شود.

اجرای یک سال دولت از نگاه اهالی سینما و تئاتر

محمد حسین فرحبخش – تهیه کننده – پاسخ داد: امیدی به خیر دولت نداریم.

وی در خصوص اینکه آیا توصیه ای به مدیران حوزه فرهنگ و هنر دارد یا خیر، گفت: هر آنچه که باید بگوییم قبلاً در صنف و در جلسات شخصی گفته شده است، اما چون قابل مذاکره نیست، حرفی برای گفتن نیست. . مانده تا بگوییم و باید صبر کنیم.» بیایید ببینیم خدا چه چیزی برای ما در نظر گرفته است. تنها به خدا امیدواریم.

اجرای یک سال دولت از نگاه اهالی سینما و تئاتر

هوشنگ توکلی – این بازیگر پیشکسوت معتقد است که آقای رئیسی وارث مانعی است که دولت قبل به جا گذاشته است. بنابراین او به یک سری موفقیت ها و شکست ها دست یافته است و باید حداقل دو سال مدیریت کند تا بخشی از کاستی های گذشته را جبران کند. و برای آینده نیز برنامه داشته باشید. جبران سختی های قبلی بسیار سخت است بنابراین امیدوارم آقای رئیسی در این زمینه موفق باشد و دعا می کنیم که بتواند به بخشی از برنامه های خود برسد.

اجرای یک سال دولت از نگاه اهالی سینما و تئاتر

محمود فرهنگ، دبیر رویداد بین المللی صاحبدلان که در حوزه تئاتر مذهبی و خیابانی نیز فعالیت بیشتری دارد، می گوید: به نظر می رسد یکی از نقاط قوت دولت فعلی در حوزه تئاتر توجه به دین، مذهب، نمایش های اخلاقی و تربیتی که در سال های اخیر به شدت کمبودش را داشتیم. اما به دلیل مشکلات قبلی و محدودیت های شدید اقتصادی، بزرگترین عیب این است که نمی توانیم بودجه کافی را به این نمایش ها اختصاص دهیم.

اجرای یک سال دولت از نگاه اهالی سینما و تئاتر

کوروش همتیاین نمایشنامه‌نویس، بازیگر و کارگردان تئاتر نظر خود را این‌گونه بیان می‌کند: سه یا چهار سال زمان نیاز است تا بیشترین نقطه قوت مشخص شود، زیرا دولت هنوز نتوانسته به آنچه در نظر دارد برسد، اما بزرگترین ضعف در بخش تئاتر این است که یارانه برای تولید آثار تئاتر به طور کامل حذف می شود و یا در صورت پرداخت هزینه، گاهی اوقات این پرداخت ها تبعیض آمیز است.

اجرای یک سال دولت از نگاه اهالی سینما و تئاتر

محمدرضا عطیفریکی دیگر از کارگردانان تئاتر نیز می گوید: من به عنوان عضوی از جامعه تئاتر معتقدم بزرگترین نقطه قوت اداره تئاتر این است که یک مدیر پاک در سمت مدیریت مرکز هنرهای نمایشی قرار گرفته است و باید بر بزرگترین نقطه ضعف نیز تاکید کنم. بیشتر ، که شک نکنیم که سانسور باعث پیشرفت می شود

اجرای یک سال دولت از نگاه اهالی سینما و تئاتر

حسین شهابی این کارگردان سینما با اشاره به اینکه در این مدت یک سال هیچ مشکل و اتفاق خاصی ندارد، گفت: به عنوان یک فیلمساز و تهیه کننده به مدیران توصیه می کنم اینقدر سخت گیر نباشند، می بینم دوستان ما در سینما هستند. مشکل زیادی دارند و مجوزها یا صادر نمی شوند یا خیلی کند صادر می شوند. برخی کارگردان ها هم فکر می کنند من می توانم کمک کنم و با من تماس می گیرند تا برایشان به عنوان تهیه کننده مجوز بگیرم یا اگر ارتباطی داشته باشم، اگر قبلا کارهایی انجام داده ام که نتوانستم مجوز بگیرم، واسطه باشم. این در حالی است که در دولت های گذشته همکاران کمتر مشکل داشتند. بهتر است خود کارگردانان سینما با سینماروها تعامل خوبی داشته باشند و در زیر سایه دیالوگ هر دو به نتیجه دلخواه برسند و در عین حال زاویه بگیرند و در نهایت خوشایند نباشد، به خصوص اگر فیلمسازان پیشکسوت باشند. سالهای زیادی را در این حرفه گذرانده است.

اجرای یک سال دولت از نگاه اهالی سینما و تئاتر

انسیه شاه حسینیاین کارگردان سینما که مدت ها به دنبال حمایت و مجوز برای ساخت فیلم بود، درباره نکات مثبت و منفی دولت سیزدهم و پیشنهادات احتمالی گفت: هنوز برای ارزیابی عملکرد دولت زود است. مدیران این دولت به دلیل خروجی کارشان که من ندیده ام. اما باید ببینیم لبه های اخیراً ایجاد شده چگونه خواهد شد و صحنه سینما چگونه پیش می رود. در مجموع معتقدم اگر مدیریت فرهنگی تفکر راهبردی فرهنگی درستی داشته باشد به ویژه در جایی مثل بنیاد فارابی که بودجه ای برای حمایت از تولید فیلم اختصاص می دهد، عملکردش خوب است و مشکلات را پاسخ می دهد. اما اگر چنین مدیری این استراتژی را نداشته باشد، فاجعه رخ می دهد. به خصوص که تصمیمات به چند نفر با سلایق مختلف در شوراها برمی گردد. وقتی مدیر فرهنگی که قادر به اجازه یا ممنوعیت تولید آثار هنری است بداند در جایی که رئیس جمهور عبایش را پهن می کند و در حالی که با مردم شهر می زند روی زمین می نشیند مسئولیت دارد، باید تفکر استراتژیک داشته باشد. اتفاقات مثبت می افتد اگر توجه او در راستای آنچه در کشور می گذرد و در راستای جهت گیری دولت و اهداف رئیس جمهور معطوف شود، باید جهان بینی گسترده و تجربه فرهنگی داشته باشد.

وی با اشاره به توقعات بالای مردم از دولت سیزدهم، گفت: یک مسئول فرهنگی برای ملتی که این همه شهید غواص را به خاک می سپارد، باید تشخیص دهد که ملت چه فیلم هایی را دوست دارند ببینند، آیا همان ارزان قیمت هستند؟ هزینه فیلمی که با هزینه دیگران ساخته شده است؟ یک مدیر فرهنگ باید تصمیم بگیرد که از چه کاری حمایت کند یا اجازه تولید بدهد، نه اینکه همه چیز را به شورا واگذار کند. شوراها مسائل را موضوع می بینند اما مدیر فرهنگی باید با نگاه راهبردی گسترده و بر اساس نیاز کشور تصمیم بگیرد. مثلا وقتی فیلمنامه ارزشمندی ارائه می کنم باید بدانم که این دولت از آن حمایت خواهد کرد؟! اما اگر آن مسئول فرهنگی دانش و عنایت فرهنگی نداشته باشد و فقط برای یک مراسم روی آن صندلی بنشیند، فاجعه ای رخ می دهد و امیدوارم چنین بلایی در بنیاد سینمایی فارابی رخ ندهد. مدیر فرهنگی باید خودش بوی فیلمنامه را ببرد و با توجه به شناختی که از شرایط کشور دارد در مورد فیلم هایی که می سازد تصمیم بگیرد. او باید به اعضای شورا بگوید که به مسائل تیپ واقف است و احساس می کند فیلمنامه حرفی برای گفتن دارد، اما متاسفانه ماجرا نشان می دهد که کارگردان فعلا در بنیاد سینمایی فارابی تصمیمی نمی گیرد. بسیاری از مردم از جمله خود من به آنها امید زیادی دارند، اما تصمیمات را شوراها می گیرند و با وجود اینکه به همه اعضا احترام می گذارم، همه سلیقه خاصی دارند و به یک مدیر فرهنگی تعلق ندارند.

انتهای پیام

دکمه بازگشت به بالا